لـطـيـــــف ؒ جـــــــي لات ؛ ڪانارِيا ڪُڻِڪَنِ، جنِين لوهُ لِڱَنِ ۾؛

ڪانارِيا ڪُڻِڪَنِ، جنِين لوهُ لِڱَنِ ۾؛
محبتَ جي ميدانَ ۾، پيا لالَ لُڇَنِ؛
پاڻَهِين ٻَڌنِ پَٽِيـُون، پاڻَهِين چِڪِيا ڪَنِ؛
وَٽان واڍوڙِيَنِ، رهِي اَچجي راتڙِي.

جن کي محبت جا لوهي ڪان جسمن ۾ چڀي ويا،اهي دانهون  ڪيئن نه ڪندا!پريت جي رستي تي هروقت تڙپي رهيا آهن.پنهن جن ڦٽن تي پاڻ ئي پٽيون پيا ٻڌن ۽ پاڻ ئي ملم پيا رکن.دوستو،هلو ته انهن ڦٽيلن جي اوطاق تي رات ٽڪي اچون ته جيئن محبت جو سبق سمجھ ۾ اچي وڃي!